Na GHB- en cocaïnegebruik gecrashte automobiliste verlaat rechtszaal met een grote glimlach: "Doei!"

De 36-jarige Alexandra D. uit Ootmarsum heeft - als zogenaamde first offender - een mildere straf dan gebruikelijk gekregen voor een dollemansrit in Oldenzaal na een nachtje met hevig drugsgebruik.

Naar eigen zeggen herinnerde D. zich nog maar weinig van de misdrijven en een overtreding die ze op 1 mei 2025 beging, verklaarde ze tegen rechter Arco Jordaans. "Dan was u nogal van de wereld", concludeerde die. Daarentegen spreken drie getuigen van een klein autootje dat door de stad scheurt, onder meer abrupt uitwijkt en daarna tegen een andere auto aanbotst.

Als de politie ter plaatse komt, gealarmeerd door een getuige, blaast ze negatief voor alcoholconsumptie. Daarentegen is de drugstest wel positief. Uit een later afgenomen bloedmonster blijkt er sprake van zowel GHB- als cocaïnegebruik. Hiernaar gevraagd geeft ze dit in de rechtbank toe. "Ik was aan het verhuizen, mijn relatie was gestrand en ik zat nogal in de put. Ik was die nacht bij vrienden geweest en samen hebben we drugs ingenomen, dat klopt."

"U bent geen meisje van 18 meer. Ik bedoel te zeggen dat u best beter had kunnen weten, toch...?", porde politierechter Jordaans. D. zegt nu zo goed als clean te zijn. "Dat deed ik ongeveer tweemaal per maand, toen dan. Om me gelukkig te voelen. Ik weet dat het verkeerd is, maar toch... Dat is de reden. Sindsdien is het nog maar twee keer gebeurd."

"We zijn weer bij elkaar", vervolgde D. haar relaas. "En morgen gaan we op vakantie..."

"Als de officier van justitie u tenminste niet naar de gevangenis stuurt", interrumpeerde mr. Jordaans. Om er gelijk achteraan te zeggen: "Nee hoor, dat is een grapje. We gaan u heus niet vastzetten."

Het langdurig moeten missen van haar rijbewijs zou voor D. veel impact hebben, gaf ze aan. Bijvoorbeeld omdat ze haar vader, die in Polen woont, wil kunnen bezoeken.

Officier van justitie Carlo Dronkers sprak D. vervolgens streng toe. "Ik kan het natuurlijk niet hardmaken, maar ik heb wel het vermoeden dat dit vaker voorgekomen kan zijn. Dus dat u volledig onder invloed van dit soort middelen achter het stuur bent gekropen. En als u dan uzelf tegen een boom aan plakt, kan mij - heel hard gezegd - verder weinig schelen. Dat is misschien niet zo aardig van mij, voor de mensen die je achterlaat is het immers veel erger. Maar wat nou als je iemand anders doodrijdt, tijdens zo'n rit? Dit was immers midden op de dag. Je had zomaar een fietser of voetganger kunnen scheppen. Totaal onverantwoord en bovendien strafbaar."

Dronkers vond de richtlijn van het Openbaar Ministerie, waaronder één jaar lang niet mogen autorijden, te fors en minderde zijn eis. "U bent gewaarschuwd. Ik vraag de rechter u een voorwaardelijke rijontzegging van negen maanden op te leggen, met een proeftijd van twee jaar. Plus een geldboete van 1.300 euro voor de twee misdrijven en 300 euro voor de overtreding, dus 1600 euro in totaal."

"Wat nou als de keuze een boete of een taakstraf is, dus gedwongen om voor de maatschappij bepaalde werkzaamheden uit te voeren? U bent nu werkzoekende - gaf u zonet te kennen", droeg rechter Jordaans aan. "Dan kies ik inderdaad voor dat laatste", aldus D. En in haar laatste woord: "Mijn partner stelde me destijds ook voor een keuze: uit elkaar of antidepressiva slikken. Ook toen koos ik voor het tweede. Ik voel me sindsdien een stuk beter."

Het vonnis viel daarmee een beetje anders uit dan de strafeis: 9 maanden voorwaardelijke rijontzeging met een proeftijd van 3 jaar, plus 50 uur taakstraf. "Gaat u het niet doen, dan moet u 25 dagen de bak in. Zo ver laat u het vast niet komen, maar ik wil u de consequentie wel meegeven."

Zowel het OM als D. zeiden direct afstand te doen van hoger beroep. Laatstgenoemde verliet de rechtszaal met een grote glimlach, gevolgd door: "Doei!".