Ouders van overleden kinderen lanceren stichting voor lotgenoten

Ze zijn allen een kind verloren en willen nu een steun vormen voor anderen die hetzelfde overkomt.

Een groep gezinsleden vertelt in het boek 'En nu?' niet alleen wat ze zelf is overkomen, maar vooral ook hoe ze leven weer hebben opgepikt; levensverhalen waarmee ze lotgenoten handvatten voor de toekomst willen bieden. Waaronder het bizarre levensverhaal van Anneke. Ze was hoogzwanger toen dochtertje Eleonora, een maand voor haar tweede verjaardag, verdronk in de vijver achter de ouderlijke woning in Ootmarsum. Twee dagen later beviel ze van dochtertje Charlotte. "Toen ik vanuit het ziekenhuis thuiskwam, zat de kamer vol kraamvisite. Ik werd tegelijk gefeliciteerd en gecondoleerd. En een paar dagen later kwamen de kaartjes binnen. De rouw- en geboortekaartjes hingen door elkaar."

Met de recent gelanceerde stichting Parkeren in de zon willen de ervaringsdeskundigen bovendien andere ouders en overige gezinsleden met allerlei praktische alledaagse problemen verder helpen.

Rauwe rouwen

Het was dochtertje Madelon (2) van Jolanda Bruggink Navis uit Varsseveld dat tien jaar geleden door verdrinking om het leven kwam. "Op 31 mei om precies te zijn. Precies de datum waarop nu de verhalenbundel wordt gepresenteerd", vertelt ze.

Een neefje zou die dag in het plaatselijke bad haar zwemdiploma halen. "Vanuit de kantine van het sportcomplex verdween Madelon in de menigte en kwam in het peuterbadje terecht. Van de feeststemming rond het afzwemmen, belandden we in een regelrechte hel."

Jolanda gebruikte sociale media vervolgens om haar gevoelens van zich af te schrijven. "Ik merkte dat ik daarmee vooral lotgenoten hielp. Maar ook buitenstaanders gunde ik een inkijkje in het echte rauwe rouwen."

Madelon was de jongste van vier kinderen. "Vanaf het moment dat mijn oudste dochter een jaar of tien was, kwamen we op het idee een stichting op te richten. Om daarmee steun te bieden aan gezinnen met een plotseling overleden kind. Met als achterliggende idee om 'vanuit de duisternis even in de zon te kunnen parkeren'. Daar hebben we de naam van de stichting aan ontleend."

Enorme impact

De impact van een plotseling overleden kind is volgens haar enorm. "Het is iets dat je overkomt. We beseffen dan ook dat je je nooit kunt voorbereiden op de dood van je eigen kind. Of een broertje of zusje. Wat we met de stichting echter wél kunnen, is steun bieden in de meest brede zin van het woord. Helpen bij allerhande praktische zaken bijvoorbeeld. Een paar uur hulp om thuis even de boel weer op orde te krijgen. Of door te zorgen voor ontspanning. In de vorm van een leuk dagje uit bijvoorbeeld."

Jolanda Bruggink Navis heeft samen met dochter Myrthe Karnebeek, lotgenote Colette Schipper en Slachtofferhulp-medewerkster Tineke van der Dussen de stichting opgericht. Eén van de eerste wapenfeiten is het uitbrengen van het boek genaamd 'En nu?', een bundeling van stuk voor stuk aangrijpende verhalen. "Verhalen vanuit het hart, geschreven door gezinsleden. Niet alleen door ouders, maar ook door broertjes, zusjes en oma's. En behalve de ouders is het boek dus ook bedoeld om overige gezinsleden te steunen."

Behalve Ootmarsum staan er verhalen in uit onder meer Borne. De opbrengst van het boek gaat naar de stichting.

Voor meer informatie, zie de website www.stichtingparkerenindezon.nl .